บทที่ 44

ไอราวางมือลงในมือของอัลฟ่าคิลเลียน

“เชิญค่ะ”

อีกฟากของห้องบอลรูม อัลฟ่าเซบาสเตียนชะงักนิ่ง

เมื่อครู่เขายังยิ้มให้เซรีน่าอยู่แท้ ๆ แต่บัดนี้กลับจ้องไอราราวกับนางเพิ่งจุดไฟเผาชีวิตทั้งชีวิตของเขาจนวอดวาย

เขาเริ่มก้าวตรงมาหานาง

“โอ๊ย!”

เซรีน่าเซถลาแล้วคว้าแขนเขาไว้

“ฉันว่าฉันข้อเท้าแพลง”

อัลฟ่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ